Tank track 16 april 2007      

Het is nu 3maanden na de operatie. Volgens de artsen moet het duiken nu gewoonweg weer mogelijk zijn. Euhh ja ik geloof het best maar stel je toch eens voor dat we het toch bij het verkeerde eind hebben...

Zo kwam het idee om het gewoon eens te gaan testen. In de tank in Den Helder met de dokter ernaast!

Dr van Hulst was er van overtuigd dat alles het nu weer zou moeten doen. Hij wilde dat ik daar ook overtuidg van zou zijn om de duiksport weer in volle vertouwen op te pakken. Als een test in de tank daar zorg voor kon dragen dan wilde hij dat wel met mij doen, laten we zeggen een soort van afscheids kado :-)

16 april was de geprikte datum. Half 1 moest ik op het DMC verschijnen. Ik had op dat moment een stem alsof ik enorm verkouden was... verkouden mogen we niet de tank in maar ik was alleen hees van de hooikoorts op dat moment. van Hulst wilde wel even checken of de oren het wel goed deden met klaren en of ik inderdaad niet verkouden was.

Het was tijd om naar de marine haven te gaan om een bezoekje aan de tank te brengen. Bij aankomst werd ik hier en daar onderzocht, voornamelijk de oren en werd er een mooi paar schoenen aangemeten conform de mode van 1985. De technische man en van Hulst deden er ook een mooi paar voor de gelegenheid aan.

Ik was redelijk van de nerveuse, en dat is zacht uitgedrukt. We stappen de tank in en ik werd haast meteen al claustofobisch. waar was ik aan begonnen dacht ik meteen weer.  Ik had klotsende oksels en een paar flinke zweethanden! Ga maar lekker tussen ons inzitten :-) (ehh lekker? nou heerlijk, ik stond stijf van de stres hehehe) v hulst pakte in de tank mijn hand vast, gaat het wel? ehh wel hoor :-) en stevig vasthouden die hand haha....
 
We zouden naar 27m gaan en daar 20min blijven om vervolgens met 10m per minuut terug te gaan naar 3m daar nog 7min blijven zitten en terug naar de "oppervlakte"

Op 27meter veranderde onze stemmen en moest ik enige malen mijzelf tot de orde roepen om ff normaal te doen en niet zo zitten te stressen. Ik zat naast de "master" himself in de tank van de marine, wat kon mij nu toch gebeuren! NIETS... ehhh of toch wel :-)

De 20minuten gingen snel voorbij, het was tijd om terug naar 3meter te gaan. Tijdens deze opstijging van 10m per min werd het nogal aan de frisse kant en werd het zicht beperkt tot haast een halve meter door mist, ehh dokter waar bent u? 

Nu begon het voor mij eigenlijk pas. Bij beide keren was het kort na het bovenkomen mis gegaan. 
 
Ik nog een uurtje blijven ter observatie omdat het een decompressieduik was... oh is dat zowww?? ik had meteen weer stres ... We wilden wel even kijken of ik het wel goed bleef doen natuurlijk.

Tijdens de rit terug naar het dmc zat ik natuurlijk continu op te letten of ik het nog wel goed deed en te voelen aan mijn gezicht. Stappen we uit de auto zegt van Hulst tegen me, voel je nog wat? ik zag je steeds an je gezicht voelen in mijn achteruitkijk spiegel.... Oh oh betrapt :-)) 

Na een uurtje voelde ik mij nog steeds helemala prima dus de test en de operatie was geslaagd. Dr Kahmann heeft prima werk verricht! Als het 4bar druk doorstaat dan moet het goed komen.

Nu heb ik weer een keuring meegekregen voor 3jaar tot max 30m. nou nou nou.... het was me een waar genoegen. Ik wil in elk geval mijn grote dank uitspreken naar Dr van Hulst, hij heeft mij een ruim jaar lang onder zijn hoede gehad en ik ben er uiteindelijk prima uitgekomen. Zowel lichamelijk als geestelijk. We gaan nu de draad weer oppakken wat duiken betreft.
 
Hij wilde nog wat gegevens uit verschillende ziekenhuizen opvragen , de mri van mijn hersenen bv, want dat wilde hij graag hebben want ik behoorde wel tot zijn rariteiten kabinet hahahha... tis toch wat! Ach das weer eens watt anders dan een verkoudheidje :-))